تبیین ابقاء دانشجو بر اساس کیفیت خدمات آموزشی (طراحی دوره، حمایت سازمانی، تعامل) در محیط یادگیری الکترونیکی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی و روان شناسی ، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 19395-4697، تهران، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت کارآفرینی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی 19395-4697، تهران، ایران

چکیده

هدف این پژوهش تبیین ابقاء دانشجو بر اساس کیفیت خدمات آموزشی(طراحی دوره، حمایت سازمانی، تعامل) در محیط یادگیری الکترونیکی است. روش این پژوهش، توصیفی- همبستگی و جامعه آماری آن، کلیه دانشجویان الکترونیکی فعال دانشگاه پیام نور استان آدربایجان شرقی است که تعدادشان 6000 نفر بود و نمونه آماری به صورت تصادفی361 نفر برآورد شده است. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه‌ محقق ساخته استفاده شد. اعتبار محتوایی ابزار پژوهش توسط5 نفر از متخصصین رشته علوم تربیتی مورد تایید قرار گرفت. به منظور تعیین روایی سازه ابزار اندازه گیری، از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. پایایی ابزار پژوهش نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ 0.79 برآورد شد. داده های جمع آوری شده در قالب تحلیل های آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون رابطه معناداری بین مؤلفه طراحی دوره ، حمایت سازمانی و تعامل با ابقاء دانشجو را نشان داد. نتایج ضریب رگرسیون  نیز نشان داد کیفیت خدمات قادر به پیش بینی ماندگاری دانشجویان در محیط یادگیری الکترونیک دانشگاه پیام نور  است. بر اساس نتایج این پژوهش می توان گفت، اهمیت دادن به کیفیت خدمات آموزشی(طراحی دوره، تعامل، حمایت سازمانی) می تواند منجر به افزایش ماندگاری دانشجویان دانشگاه پیام نور گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Explaining Student Retention Based on Quality of Educational Services (Course Design, Organizational Support, Interaction) in the E-Learning Environment

نویسندگان [English]

  • Nahid Ojaghi 1
  • Mahbobeh Aslami 1
  • Ali Shojaee Fard 2
1 Department of Educational Sciences, Payame Noor University, P.O. Box 4697-19395, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Entrepreneurship Management, Payame Noor University, P.O. Box 4697-19395, Tehran, Iran
چکیده [English]

the aim of the present study is Explaining student retention based on , quality of educational services (course design, organizational support, interaction) in the e-learning environment. The Method of this research paper was descriptive- correlation, The total number of population was 6000 active electronic students of Payamnoor University and out of which, 361 students were selected randomly as the sample population. A researcher-made questionnaire was used to collect data. The content validity of the research instrument was approved by five experts in the field of educational sciences. And also a confirmatory factor analysis was used to determine the validity of the measurement instrument's structure. The reliability of the tool was confirmed by the Cronbach's alpha coefficient which was equal to 0.79. The collected data were analyzed in the form of descriptive and inferential statistics. The results indicate that there are relationship between quality of educational services (course design, interaction, organizational support and student retention in e-learning environment. Also Regression coefficient indicates that quality of educational services can predict the retention of students in the electronic learning environment of Payam Noor University. Based on findings, to emphasize on quality of educational services (course design, interaction, organizational support) will lead to an increase the retention of Payame Noor University students.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Student Retention
  • Course Design
  • Organizational Support
  • Interaction
  • E-Learning Environment

مقدمه

رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات و ظهور شبکه جهانی وب، تمامی ابعاد زندگی فردی و اجتماعی انسان‌ها را تغییر داده‌است (هرناندز[1]، 2017). از جمله مهم‌ترین این تغییرات در امر آموزش و یادگیری، گسترش یادگیری الکترونیکی به‌عنوان یک پارادایم جدید آموزش مدرن می‌باشد (ازپولت و کار[2]، 2009). بنابراین تلاش‌ها و تجربه‌های مربوط به این نوع یادگیری در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفته‌است. در ایران نیز بیشتر دانشگاه‌ها در حال به‌کارگیری گسترده این فناوری هستند. کما اینکه برخی از آن‌ها به پذیرش دانشجویان آموزش از دور اقدام کرده‌اند. اما با اینکه، یادگیری الکترونیکی محبوبیت بیشتری یافته و توجه اکثر دانشجویان را جلب کرده، مطالعات نشان‌می‌دهد که میزان ناماندگاری دوره‌های الکترونیکی نسبت به دوره‌های سنتی به‌طور فزاینده و چشمگیری بالا رفته‌است (هربرت، 2006، سان، تسای، فینگر، چن، و یه، 2008؛ چن، 2011؛ شارما، جوشی، و شارما[3]،2016؛ مولجانا و لئو[4]،2019). به‌طوری‌که برگ و هانگ (2004) نرخ ماندگاری بین 60 تا 65 درصد، در تحقیقاتشان گزارش کرده‌اند. فریدنبرگ (2007) آن را 79 درصد اعلام کرده‌است، به عقیده لی (2010) اگرچه جذب و پذیرش اولیه یادگیرنده در آموزش الکترونیکی مهم و حیاتی است اما موفقیت واقعی در نظام آموزش الکترونیکی به ابقاء یادگیرنده در دوره آموزشی بستگی دارد.

    برای مؤسسات آموزشی، میزان بالای ترک تحصیل بیانگر این مطلب است که برنامه‌های آنلاین شدن مفید و مناسب نبوده و از کیفیت کمتری برخوردار بوده‌است (شین،2003). همچنین برخی مؤسسات به‌علت کمتر بودن تعداد دانشجویان، سود کمتری داشته و برای حفظ موقعیت‌شان تقلا می‌کنند. اگر میزان تکمیل دوره‌های آموزشی الکترونیکی افزایش یابد، مؤسسات آموزشی می‌توانند از منابع خود بدون اتلاف، استفاده بهینه ببرند (لیو و همکاران 2009).

    طراحی دوره در موفقیت یا شکست آموزش الکترونیکی نقش مهمی دارد. نحوه در کنار هم قرار دادن عناصر برنامه درسی و برقراری ارتباط بین آن‌ها با توجه به مبانی خاص، برای کمک به تحقق هدف‌های یادگیری را طراحی برنامه‌درسی می‌گویند. در محیط یادگیری الکترونیکی عناصر آموزشی باید با استفاده از امکانات فناوری به‌نحوی در کنار هم قرار داده شود تا آن‌ها را به یادگیری فعال ترغیب نماید و با تدارک مسیرهای متنوع و فرصت‌های گوناگون امکان یادگیری شخصی، تعامل و همکاری را فراهم سازد (ویلینگ،2009). اصل بنیادین در طراحی دوره‌های الکترونیکی این است که طراح دوره‌های الکترونیک باید در نظر بگیرد که آیا فراگیران بعد از اتمام دوره‌های درسی کنونی‌شان تمایل دارند تا مجدداً از نظام آموزش الکترونیکی استفاده‌کنند یا نه. در حقیقت ادراک فراگیران درباره سهولت استفاده از نظام آموزش الکترونیکی تحت‌تأثیر کیفیت طراحی دوره‌های الکترونیکی قرار دارد (لیو، 2010).

    روای(2004) در مطالعه خود به تأثیر مستقیم و غیر مستقیم کیفیت طراحی دوره‌های الکترونیکی بر کارایی نظام آموزش الکترونیکی پی برد و بیان کرد که الزامات و نیازمندی‌های فراگیران باید در طراحی دوره‌های الکترونیکی مد نظر قرار گیرد. یک طراحی نظام آموزش الکترونیکی کاربر پسند، موجب می‌شود تا کاربران آسان‌تر با آن کار کنند و بار شناختی مورد نیاز برای کار کردن با آن را کمتر احساس کنند. توجه به عواملی چون متمایز کردن اطلاعات مهم‌تر از سایر اطلاعات، سازماندهی اطلاعات به‌نحوی‌که فراگیران بتوانند یک کل واحد منسجمی را در ذهن خود تصور کنند، ایجاد یک نظم بصری در ارائه اطلاعات می‌تواند به طراحی کاربرپسند نظام آموزش الکترونیکی کمک کند. اگر خدمات آموزش الکترونیکی در قالب یک طراحی جذاب و با توجه به نیازهای مخاطبان ارائه شود، قطعاً موجب خواهد شد تا فراگیران احساس کنند که استفاده از نظام آموزش الکترونیکی برایشان ساده‌تر و آسان‌تر است. آربوق و دیوری(2002) در پژوهش‌های خود به این نتیجه رسیدند که انعطاف‌پذیری و کیفیت دوره نقش مهمی در رضایت دانشجویان دارد. بر خلاف آموزش سنتی، یادگیری الکترونیکی محدود به زمان و مکان نیست. بنابراین دانشجویان بالاترین درجه انعطاف و فرصت یادگیری خود-گام را تجربه می‌کنند. و در حین داشتن مسئولیت‌های کاری، خانوادگی به ادامه تحصیل نیز می‌پردازند. مؤسسات ارائه‌دهنده یادگیری الکترونیکی باید به اهمیت انعطاف‌پذیری دوره‌های یادگیری الکترونیکی پی برده و دوره‌های خود را متناسب با نیازهای فراگیران با حداکثر انعطاف طراحی کنند. ثرمند و دیگران(2002) عقیده دارند در نظر گرفتن امکان ارزیابی متنوع در طراحی دوره یادگیری الکترونیکی باعث می‌شود فراگیر احساس کند بین آن‌ها و مربی یک ارتباط برقرار شده و تلاش‌های آموزشی آن‌ها به‌خوبی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

از طرفی یادگیرنده الکترونیکی از جنبه‌های گوناگون به پشتیبانی نیاز دارند. برخی از آن‌ها در ارتباط با مسائل فنی و رایانه‌ای و برخی در زمینه مسائل اداری و آموزشی به‌کمک و حمایت نیاز دارند. سراجی(2011) ملاک‌های مربوط به ارزشیابی کیفیت پشتیبانی از یادگیرنده در دوره یادگیری الکترونیکی را شامل پشتیبانی اداری، پشتیبانی آموزشی، پشتیبانی فنی می‌داند.

    تعامل نیز، بعد مهمی از فرایند یادگیری را تشکیل داده و از جمله پیش‌شرط‌های اساسی برای موفقیت یادگیرنده محسوب‌می‌شود. اهمیت تعامل در کلاس‌های درس سنتی و نقشی که در حمایت از یادگیرنده و شکل‌گیری نتایج مثبت برای او دارد، در پژوهش‌های زیادی مورد تأکید قرار گرفته‌است، از جمله مشخص‌شده که تعامل میان دانشجویان با اساتید دانشکده و با دانشجویان دیگر یک عامل مهم در حمایت از پیشرفت دانشجویان (محمودی، 2015) رضایت (دارمادجاجا و تئاتری[5]،2021) و باقی‌ماندن آنان در دوره‌های آموزشی و پایبندی به تکمیل دوره‌های آموزشی می‌باشد (تین تو، 1987). تعاملی که در کلاس‌های درس چهره به چهره شکل می‌گیرد، غالباً مبتنی بر رفتارهای شفاهی و غیر شفاهی، همراه با آگاهی از هنجارهای کلاسی به‌عنوان یک زمینه اجتماعی می‌باشد. اما آنچه که باید به آن توجه داشت این است که تعامل در کلاس‌های چهره به چهره، به‌طور عمیقی متفاوت از آن چیزی است که در دوره‌های آموزشی الکترونیکی اتفاق می‌افتد. به همین دلیل، تعمیم نتایج مربوط به فضاهای آموزشی سنتی به محیط‌های آموزشی برخط، بدون اینکه مطالعه‌ای دقیق درباره این پدیده (آموزش برخط) صورت گیرد، کاری اشتباه است و نتایج آن نیز قابل‌اعتماد نیست. در بسیاری از موقعیت‌های یادگیری الکترونیک، دانشجویان نه‌فقط ارتباط را از جانب مدرسان طلب می‌کنند بلکه با دانشجویان نیز خواستار ارتباط و تعامل هستند. آربوق(2000) بیان می‌کند که هر چقدر تعامل در محیط یادگیری الکترونیکی بیشتر شود رضایت فراگیران نیز از این دوره افزایش می‌یابد. تعامل بین فراگیر و دیگر مواد درسی باعث حل مسائل و پیشرفت هر چه بیشتر می‌شود. تعامل الکترونیکی باعث بهبود اثرات یادگیری شود (پیکولی، 2001). بسیاری از پژوهشگران بر این عقیده‌اند که طراحی محیط یادگیری تعاملی یک فاکتور اساسی در رضایت و موفقیت فراگیران محسوب‌می‌شود (هونگ، 2002؛ چیونگ و خان، 2002).

لذا با توجه به مطالب گفته‌شده، از آنجا که عوامل مربوط به کیفیت خدمات آموزشی از جمله عواملی هستند که در پژوهش‌های انجام‌شده تاثیرش بر ابقاء مورد تأکید قرار گرفته‌است اما در ایران در این زمینه پژوهشی انجام‌نشده است. در این پژوهش به بررسی رابطه کیفیت خدمات آموزشی (تعامل، طراحی دوره و حمایت سازمانی) با ابقاء یادگیرنده در محیط یادگیری الکترونیکی پرداخته‌شده است.

 

روش

پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی – کمی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری در این پژوهش شامل دانشجویان الکترونیکی فعال دانشگاه پیام‌نور استان آذربایجان شرقی بود که از بین 6000 نفر بر اساس فرمول کوکران، 361 نفر به‌عنوان نمونه برآورد شد که با احتساب ریزش نمونه تعداد 380 نفر انتخاب شد، در نهایت 360 پرسش‌نامه تکمیل گردید. نمونه‌ها به‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند.

 

ابزار

به‌منظور گردآوری داده‌ها در مجموع 41 گویه محقق ساخته تهیه و از دانشجویان خواسته شد تا نظراتشان را در ارتباط با هر یک از سؤالات در یک طیف لیکرت 5 درجه‌ای از کاملاً موافقم تا کاملاً مخالفم مشخص نمایند. اعتبار محتوایی ابزار پژوهش توسط 5 نفر از متخصصین رشته علوم‌تربیتی مورد تایید قرار گرفت. همچنین به‌منظور تعیین روایی سازه ابزار اندازه‌گیری، از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد که نتایج آن در ادامه گزارش می‌شود. پایایی ابزار پژوهش نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ 0.79 برآورد شد. با استفاده از نرم‌افزار LISREL تحلیل عاملی تایید پرسش‌نامه بررسی شد. و به‌کمک SPSS ورژن 19 فرضیه‌های آماری بررسی شدند.

 

یافته‌ها

در جدول 1 شاخص‌های توصیفی میانگین، انحراف‌معیار، کجی و کشیدگی متغیرهای پژوهش ارائه‌شده است. با توجه به اینکه مقدار کجی و کشیدگی در متغیرها بین 2- و 2+ است، بنابراین توزیع نمرات متغیرها نرمال است.

جدول 1. شاخص‌های توصیفی متغیرهای پیش‌بین ابقاء دانشجو

مؤلفه‌ها

میانگین

انحراف استاندارد

کجی

کشیدگی

طراحی دوره

53/3

66/1

67/0

06/1-

حمایت سازمانی

59/3

68/1

20/0

58/0

تعامل

00/4

61/1

02/1

20/0

 

قبل از اجرای تحلیل عامل تأییدی تحلیل عامل اکتشافی انجام گرفت با اجرای تحلیل عاملی اکتشافی این پرسش‌نامه از 3 عامل تشکیل‌شده بود که تحلیل عاملی تأییدی انجام گرفت.

برای انجام تحلیل‌مؤلفه‌های اصلی از روش چرخش متمایل (واریماکس) استفاده شد. شاخص کفایت نمونه‌برداری (783/0= KMO)، آزمون کرویت بارتلت (2743/383=Bartelett؛ 0001/0 >P)، ارزش‌های ویژه 3 عامل بزرگ‌تر از یک است و درصد پوشش واریانس مشترک بین متغیرها برای این 3 عامل بر روی‌هم 297/52 درصد کل واریانس متغیرها را تبیین می‌کند. علاوه بر این‌، برونداد اولیه نیز نشان‌می‌دهد که مقدار دترمینان ماتریس همبستگی‌، عددی غیر صفر است که نشان‌می‌دهد بر پایه این داده‌ها می‌توان به استخراج عامل‌ها اطمینان کرد.

جدول 2. مشخصه‌های نهایی تحلیل عاملی برای استخراج عوامل

عامل

ارزش ویژه

درصد واریانس

درصد تراکمی

1

417/14

961/21

961/21

2

213/14

721/16

682/38

3

273/13

615/13

297/52

 

در ادامه نتایج تحلیل عامل تایید گزارش‌شده است.

 

 

 

 

 

 

 

شکل 1. پارامترهای الگوی اندازه‌گیری تحلیل عاملی تأییدی b (B) t

 

به‌منظور پاسخ‌گویی به سؤال پژوهشی از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد، نتایج آزمون همبستگی پیرسون وجود رابطه معنادار بین مؤلفه طراحی دوره و ابقاء دانشجو ( 35/0 ) بین حمایت سازمانی و ابقاء دانشجو ( 43/0 ) بین تعامل و ابقاء دانشجو ( 45/0 ) را نشان داد.

 

 

جدول 3. نتایج رگرسیون همزمان متغیرهای پیش‌بینی ماندگاری دانشجو

متغیرهای پیش‌بین

R

 

B

 

 

T

Sig

حمایت سازمانی

58/0

77/0

88/0

34/0

75/0

79/0

366/0

017/0

878/6

000/0

طراحی دوره

585/0

214/0

607/12

000/0

تعامل

786/0

323/0

912/9

000/0

 

 

 

جدول(3) نشان‌دهنده میزان R، R2، می‌باشد. با توجه به مقادیر R2 مندرج در جدول متغیر حمایت سازمانی، حدود 34 درصد، طراحی دوره 75 درصد و تعامل 79 درصد ازماندگاری دانشجو را پیش‌بینی می‌کند. مقایسه ضرایب بتا نیز نشان داد مهم‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده ماندگاری دانشجو، تعامل سپس طراحی دوره و در مرحله آخر حمایت سازمانی است.

 

نتیجه‌گیری و بحث

   هدف اصلی پژوهش حاضر تبیین ماندگاری دانشجو بر اساس حمایت سازمانی، طراحی دوره و تعامل در محیط یادگیری الکترونیکی بود. مطابق با نتایج تحلیل عاملی تایید، ارزش‌های ویژه 3 عامل بزرگ‌تر از یک است و درصد پوشش واریانس مشترک بین متغیرها، برای این 3 عامل بر روی‌هم 297/52 درصد کل واریانس متغیرها را تبیین می‌کند. علاوه بر این‌، برونداد اولیه نیز نشان‌می‌دهد که مقدار دترمینان ماتریس همبستگی‌، عددی غیر صفر است که نشان‌می‌دهد بر پایه این داده‌ها می‌توان به استخراج عامل‌ها اطمینان کرد. نتایج آزمون همبستگی پیرسون وجود رابطه معنادار بین حمایت سازمانی، طراحی دوره و تعامل نشان داد. در ادامه نتایج رگرسیون همزمان نیز نشان داد با توجه به مقدار  متغیر حمایت سازمانی، حدود 34 درصد، طراحی دوره 75 درصد و تعامل 79 درصد از ماندگاری دانشجو را پیش‌بینی می‌کند و مهم‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده ماندگاری دانشجو، تعامل سپس طراحی دوره و در مرحله آخر حمایت سازمانی است.

در بررسی رابطه متغیر تعامل با ابقاء، همسو با نتایج پژوهش حاضر سری، با ردا و هین[6](2021)، هنگ(2002)، ایوانکووا و استیک(2007)، بوسچی و همکاران(2004) همبستگی معنی‌داری بین ارتباط در محیط علمی و میزان کناره‌گیری دانشجویان از آموزش الکترونیک کشف کردند. اگر در محیط آموزش الکترونیکی بازخورد مناسب و به‌موقع به دانشجویان داده شود و دانشجویان برای فعالیت مورد حمایت قرار گیرند، میزان ابقاء دانشجویان در آموزش الکترونیک افزایش می‌یابد. پوستچی و دیگران(2004) نیز عقیده دارند که تشکیل گروه‌های کلاسی بر میزان بالای ماندگاری دانشجویان در برنامه آموزشی وب محور کمک می‌کند. اما پی گلی پوکو و بگیلو(2008) در برسی تأثیر ارتباط با همنوع ان بر تصمیمات دانشجویان برای خارج شدن از آموزش الکترونیک، به این نتیجه رسیدند که رابطه معنی‌داری بین ارتباط با همنوعان و میزان ترک تحصیل وجود ندارد.

در بررسی رابطه متغیر طراحی دوره آموزشی با ابقاء، ایوانکوا و استیک(2007)، پیری و دیگران(2008)، بوسچی و دیگران(2004)، باربرا و دیگران(2013) همسو با نتایج این پژوهش، در مطالعات خود به این نتیجه رسیدند که کیفیت دوره (ساختار خوب، امکان تعامل، توجه به نیازهای یادگیرنده، انعطاف‌پذیری، فعالیت‌های گروهی، سبک یادگیری و محتوای متناسب دوره) در رضایت و ابقاء دانشجو تأثیر گذار است. پژوهش‌ها نشان‌می‌دهد که تعداد دانشجویان دوره‌های الکترونیکی به‌شدت در حال افزایش است. این افزایش، نیاز به مطالعه در مورد طراحی دوره‌ها و ارزیابی این دوره‌ها از ابعاد گوناگون را، ضروری می‌سازد (یونگ، 2006). اگر دوره‌های یادگیری الکترونیکی به‌خوبی طراحی‌شده باشد و مشخصه‌هایی را که برای دانشجویان، اهمیت و ارزش دارد ارائه دهد، یادگیری دانشجویان از این دوره‌ها زیاد خواهد شد اما اگر دیدگاه دانشجویان نسبت به طراحی دوره‌ها منفی باشد آن را نخواهند پذیرفت و تمایل آنان به حضور در این دوره‌ها کم خواهد شد (هارپر، 2004). ایوانکووا و استیک(2007) عقیده دارد در نظر گرفتن محتوای آموزشی مرتبط با نیاز دانشجو و سبک یادگیری دانشجو در طراحی دوره، شاخص تأثیر گذار مهمی در تصمیم یک دانشجو بر خارج شدن یا ماندن در دوره‌های آموزش الکترونیکی هست. در مطالعه پیری و دیگران(2008) نیز چنین نتیجه‌گیری شد که یک دوره آموزشی به‌خوبی طراحی‌شده می‌تواند میزان کناره‌گیری دانشجویان از دوره‌های آموزش الکترونیکی را کاهش دهد.

در بررسی رابطه سیستم پشتیبانی و میزان ابقاء دانشجویان نیز به این رسیدیم که سیستم پشتیبانی خوب ابقاء دانشجویان را در دوره‌های آموزش الکترونیک افزایش می‌دهد در پژوهش‌های متعددی همبستگی معنی‌داری بین حمایت اداری (مولینبرگ، 2001)، زیر بنای اقتصادی حمایت از یادگیرنده (ایوانکوا، 2007؛ کلای، 2009)، توجه و ملازمت مربی (چیونگ و خان،2002) با ابقاء یادگیرنده در آموزش الکترونیک نشان داده‌شده‌است. مولین برگ و برگ(2001) نیز در پژوهش خود در بررسی موانع موجود در آموزش از راه دور، یک مدل ده عاملی طراحی کردند که بیشترین عامل‌ها، مربوط به پشتیبانی نهادی بودند (ساختار اجرایی، مزایای دانشگاه، خدمات پشتیبانی از دانشجویان). در پژوهشی چی ونگ خان(2002) طی 8 جلسه آموزشی خود که دانشجویان طی این جلسات، هم از لحاظ عاطفی و هم از لحاظ علمی مورد حمایت قرار می‌گرفتند به این نتیجه رسید که شرکت در جلسات آموزشی به‌طور قابل‌توجهی بر میزان ابقاء آن‌ها در آموزش الکترونیک تأثیر مثبت دارد.

    در راستای نتایج به‌دست‌آمده از این پژوهش می‌توان پیشنهادهای زیر را ارائه داد:

-ایجاد زمینه یادگیری تعاملی و جذاب

- ایجاد جوی جهت ارتباط اثربخش

- تدارک فعالیت‌های آموزشی جالب و جذاب مانند یادگیری گروهی.

- مرتبط بودن محتوای دوره آموزشی با تجربیات و علایق فراگیران

-استفاده از ابزارهای ارتباطی پیشرفته جهت افزایش تعاملات دانشجو با دانشجو

- تشویق افزایش گروه‌های آنلاین دانشجویی

- کاهش تعداد نفرات هر کلاس به حداکثر 20 نفر.

- ارائه مشاوره به دانشجویان.

- حمایت سازمانی از دوره‌های آموزشی آنلاین.

 

تعارض منافع: در این پژوهش هیچ تعارض منافع بین نویسندگان وجود ندارد.

 

[1] . Hernandez

[2] . Ozpolat & Akar

[3] . Sharma, Joshi & Sharma

[4]. Muljana & Luo

[5] . Dharmadjaja & Tiatri

[6]. Seery, Barreda &  Hein

Arbaugh  J B.(2002). Managing the on-line classroom: a study of technological and behavioral characteristics of web-based MBA.JHTMR;(2), 203–223.
Arbaugh J B, Duray R.(2002). Technological and structural characteristics, student learning and satisfaction with web-based courses An explor. Management Learning;  33( 3),331-347.
Arbaugh, J. B. (2000). Virtual classroom characteristics and student satisfaction with internet-based MBA courses. Journal of Management Education, 24(1),32–54.
Barbera E, Clara M, Jennifer A.(2013). Linder-Vanberschot. Factors Influencing Student Satisfaction and Perceived Learning in Online Courses. ELEA; (10)3.
Berg Z.L. and Huang Y.P.(2004). A Model for Sustainable Student Retention: A Holistic Perspective on the Student Dropout Problem with Special Attention to e-Learning; 13(5), 97-108.
Bocchi, J., Eastman, J.K, Swift, CO.(2004). Retaining the online learner: Profile of students in an online MBA program and implications for teaching them. JOEB;79(4):245–253.
Berger J, Braxton J.(1998). Revising Tinto’s Interactionalist Theory of Student Departure through Theory Elaboration: Examining the Role of Organizational Attributes in the Persistence Process. Research in Higher Education;  39(2), 103-119.
Carr S.(2000). As distance education comes of age, thechallenge is keeping the students. High Educ;46:39-42.  Levy Y.(2007). Comparing dropouts and persistence in e-learning courses. Compedu. Ompedu 2007; 48(2), 185-204
Liu, S. Y., Gomez, J., & Cherng-Jyh, Y. (2009). Community college online course retention and final grade: Predictability of social presence. Journal of Interactive Online Learning, 8(2), 165–182.
Cheung L.L. W, Kan ACN.(2002): Evaluation of factors related to student performance in a distance-learning business communication course. JEB;77(5): 257.
Clay M N, Rowland S, & Packard A.( 2009): Improving undergraduate online retention through gated advisement and redundant communication. CSR .:10(1): 93–102.
Dharmadjaja, N.D., Tiatri, S.(2021). The Effect of Online Interaction Types and Acceptance of Technology Factors on Student Satisfaction with Online Learning During the COVID-19 Pandemic. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, volume 570.936-942.
Diaz, D.P. (2002). Online Drop Rate Revisited. Extending the Pedagogy of Threaded-Topic Discussions., 1,. Retrieved July 14, 2022 from https://www.learntechlib.org/p/96381/.
Frankola, K. ( 2001). Why online learners drop out. Workforce;80(10):53–58. 6. Diaz DP. Online drop rate revisited. LTS 2002; May/June. Retrieved from:http:// technology.
Harper K C, Chen  K, Yen  D. C.(2004). Distance learning, virtual classrooms, and teaching pedagogy in the Internet environment. Technology in Society; ٢۶: ۵٨۵-۵٩٨.
Hernandez, R, M. (2017). Impact of ICT on Education: Challenges and Perspectives Impacto de las TIC en la educación: Retos y Perspectivas. Propósitos y Representaciones Ene. – 5( 1), 325-347.
Hong KS.(2002). Relationships between students’ and instructional variables with satisfaction and learning from a Web-based course. Internet High Educ; (5), 267–281.
Ivankova NV, Stick SL.(2007). Students’ persistence in a distributed doctoral program in educational leadership in higher education: A mixed methods study. RIHE, 48(1);:93–135.
Ivankova NV, Stick SL.(2007): Students’ persistence in a distributed doctoral program in educational leadership in higher education: A mixed methods study. RIHE. 48(1); 93–135
Lee MC.(2010), Explaining and predicting users’ continuance intention toward e-learning: An extension of the expectation–confirmation model. Compedu; 54(2), 506-516
Liu  IF,  Chen  M  Ch,  Sun  Y  S,  Wible  D,  Kuo  C H.(2010), Extending the TAM model to explore the factors that affect intention to use an online learning community. Computers & Education , 54, 600–610.
Mahmodi M, Ebrahimzade I.( 2015).The Analysis of Iranian Students’ Persistence in Online Education. IRPODL ,16(1),MLE 2002;33(3), 331–347.
Morris LV, Finnegan C, Wu S.(2005). Tracking student behavior, persistence, and achievement in online courses. udehi. , 8(3):221–231.
Muljana, P. S & Luo, T. (2019). Factors contributing to student retention in online learning and recommended strategies for improvement: A systematic literature review. Journal of Information Technology Education Research, 18, 19-57.
Muilenburg LY, Berge ZL.(2001). Barriers to distance education: A factor analytic study. AJDE; 11(2):39–54.
Muller T.(2008). Persistence of women in online degree-completion programs. IRRODL;9(2), 1–18.
Patterson B, McFadden C. (2009). Attrition in online and campus degree programs. OJDLA 2009;12(2).
Perry B, Boman J, Care WD, Edwards M, & Park C.(2008). Why do students withdraw from online graduate nursing and health studies education. JEO;5(1):1-17
Piccoli G, Ahmad R, & Ives B.(2001). Web-based virtual learning environments: a research framework and a preliminary assessment of effectiveness in basic IT skill training. MIS;25(4): 401–426.
Pigliapoco, E., Bogliolo, A. (2008). The effects of psychological sense of community in online and faceto- face academic courses. IJET,;3 (4), 60–69.
Rovai   A P. ( 2004). A constructivist approach to online college learning. Internet High Educ; 7(2): 79–93.satisfaction with web-based courses– An exploratory study of two on-line MBA programs.
Seraji , F.(2011). The process of designing and developing a curriculum in a virtual learning environment. Daneshnamehicsa.
Seery, K., Barreda, A. A., Hein, S. G., & Hiller, J. L. (2021). Retention strategies for online students: A systematic literature review. Journal of Global Education and Research, 5(1), 72-84. https://www.doi.org/ 10.5038/2577-509X.5.1.1105
Sharma, S. K. Joshi, A. & Sharma, H. (2016). A multi-analytical approach to predict the Facebook usage in higher education. Computers in Human Behaviour, 55, 340-353.
Shin N.(2003). Transactional presence as a critical predictor of success in distance learning. ODLAA;24(1): 69–86 .source. org/ issue/ 2002-05/.
Tello SF. (2007). An analysis of student persistence in online education. International IJCTE;3(3), 47–62
Thurmond, VA, Wambach, K, Connors, HR.(2002). Evaluation of student satisfaction: determining the impact of a web-based environment by controlling for student characteristics. AJDE 2002; 16(3):169–189.
Tinto V. (1987). Leaving college: Rethinking the causes and cures of student attrition, Chicago: University of Chicago Press.
Willging, PA. Johnson SD. (2009). Factors that influence students’ decision to dropout of online courses. JALN;13(3), 115-127.
 Wu Y.(2016). Factors impacting students’ online learning experience in a learner-centred course. JCAL;32(5):416-429
Young A, Norgard C.(2006). Assessing the quality of online sources from the students' Perspective, Internet and Higher Education.
  • تاریخ دریافت: 06 خرداد 1401
  • تاریخ بازنگری: 16 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 03 مرداد 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 01 شهریور 1401
  • تاریخ انتشار: 01 شهریور 1401